دوستان عزیز سلام

 باید بگویم که من به یک مدت بسیار طولانی میروم

 از پش شما اما خسته تر از تمام روز های عمر

لبم بسته خواهد ماند شب تیره تر میشود 

  شاید دیگر  مرا تو هرگز ندیدی

شاید دیگر به غربتم برنگشتم

شاید تو را دیگر ندیدم میدانی ؟

با تمام این حرفا ها به دیدنت محتاج می شوم

 خاطرات زیبایی است در ذهنم است اما ................

فقط آمدم که اگر کدام اشتباه در این مدت شده مرا ببخشید

و تا آمدن روز بعد خدا نگهدار تان

منتظر نظریات قشنگ تان استم

نادیه تنها

آنقدر نام ترا زیر لبم زمزمه کردم

اما ......

سوختم در گرفتم سوزشم بر کسی ظاهر نشد

 چون چراغان در شبی مهتاب بیجا سوختم

شبها تا نیمه های شب فکر میکنم

به اینکه فردا که به تو میرسم چی بگویم  از کجا بگویم چی بپرسم

و چون فردا میرسد و لحظه ی دیدار ما

و وقتی به تو می رسم از تمام ان حرفها یک گزینه را انتخاب میکنم

نگاه

میخواهم ساعتها بایستم و به تو به عشق خودم نگاه کنم

و این است که روزها نگاهت میکنم غروب عکست را نظاره مینشینم

و شب به تو میاندیشم و به فردا

 ای نازنین من آن شدم که هر که به من مینگرد

و به این می اندیشد که دیوانه ام

احساس می کنم از وقتی تو پا به کلبه سرزمینم گذاشتی

 انسانی خوشبخت شده ام

درود بر تو ای عشق که لذت زندگی کردن را بمن چشاندی .

امیدوارم این پرنده عشق  پشت بام خانه دل تان اشیانه بسازه

 و هیچ وقت نگذارید که انجارا ترک نکنه

   ماه به من گفت .

 اگر عشقت  به تو پیامی نمی دهد چرا  ترکش نمی کنی ؟

به ماه نگاه کردم و گفتم

آیا آسمان ترا ترک می کند زمانی که نمی درخشی ؟