جاوی سحر آفرین ....
عزیزم .. دیدگانت به فروغ خداوندی شبیه است و مظلومیت نگاهت به زیبایی نجابت خورشید.
باز هم از تو میگویم . تو که در پاییز هزاررنگ راهبرم بودی
تو که در اوج مهربانی پناهء قلب خسته و تب آلودم بودی،
تو که فانوس به دست ،راهم را نشان دادی ومرا با نم باران و خورشید عشق آشتی دادی
باز هم از تو مینویسم .. تو که یاد آور شکوه مهر ومحبت هستی ،
از تو می نویسم .. چرا که تمام کلمه های نا نوشته ی مرا تو نخوانده میدانی.
نه نگو که نیستی!!
تمام دردهای نا علاج من با وجود مقدس تو در درمان گرفت.
ای سحر آفرین !! ای جادوی نگاهت راه مرگ را به رویم بست.
من زیباترین کلمات را در گلدان کاشته ام که روزی به تو تقدیم کنم
به یاد من باش و فراموشم نکن .......
+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۲/۰۷/۲۶ ساعت 21:42 توسط نادیه نیکزاد
|
دوستان عزیز و گرامی : وبلاگ که فعلا در آن قرار دارید چکیده از مجموعه اشعار و نوشته های است که من آنرا خدمت شما عزیزان تقدیم میکنم از همه شما ارزو دارم که بادادن نظریات و پشنهادات تان در بهتر سازی وبلاگ من مرا کمک و همکاری نماید. ( نا د یه نیکزاد )