عشق
عشق را نمیتوان اداره کرد پدیدیی که پیش میآید و لحظه که بکوشی
آنرا اداره کنی همه چیز بر هم میخورد
عشق تنها به چشمان یکدیگر خیره شدن نیست
عشق فراموش کردنی نیست بلکه بخشیدنی است
عشق دیدن نیست بلکه احساس کردن است
عشق گوش دادن نیست بلکه درک کردن است
عشق کنار کشیدن نیست بلکه صبر کردن و ادامه دادن است
بزرگترین گناه * سکوت
بزرگترین شجاعت * بگویی دوستت دارم
بزرگترین سرمایه * دوست با وفا
بزرگترین اسرار * صداقت
بزرگترین افتخار * عاشق شدن
بزرگترین هنر * عاشق ماندن
افسوس
وقتی گریه کردم گفتند طفل استی
وقتی خنده کردم گفتند دیوانه استی
وقتی جدی بودم گفتند مغرور استی
وقتی حرف زدم گفتند پر حرف استی
وقتی ساکت شدم گفتند عاشق استی
حالی که عاشق شدیم میگویند عاشق شدند گناه است 
غروب را دوست دارم چون به رنگ شراب است
شراب را دوست دارم چون به رنگ خون است
خون را دوست دارم چون در قلب است
قلب را دوست دارم چون جايگاه توست
تو را دوست دارم ولي نمي دانم چرا ؟
یک نفر یک جایی ...
تمام رؤیاش لبخند توست ...
وزمانی که به تو فکر می کنه
احساس می کنه که زندگی واقعا با ارزشه
پس هرگاه احساس تنهایی کردی
این حقیقت رو به خاطر داشته باش
یک نفر.. یک جایی..
در حال فکر کردن به توست ..
****************
تقصير دلم چيست اگر روي تو زيباست
حاجت به بيان نيست که از روي تو پيدا ست
من تشنه ي يک لحظه تماشاي تو هستم
افسوس که يک لحظه تماشای تو زيباست.
جدايي را لحظه لحظه به من بياموز... آرام تر بگذر ...
وداع طوفان مي آفريند... اگر فرياد رعد را در طوفان وداع نمي شنوي ؟! باران هنگام طوفان را که مي بيني ! آري باران اشک بي طاقتم را که مي نگري ...
من چه کنم ؟ تو پرواز مي کني و من پايم به زمين بسته است ...
اي پرنده ! دست خدا به همراهت ...
اما نمي داني ... نمي داني که بي تو به جاي خون اشک در رگهايم جاريست ...
برای عشق قبول کن مگر غرور خود را از دست نتی
برای عشق گریه کن مگر به کسی نگو
برای عشق پیمان ببند مگر پیمان نشکن
برای عشق جان بده مگر جان کسی را نگیر
برای عشق وصال کن مگر فرار نکن
برای عشق بمیر مگر کسی را نکش
برای عشق مانند شمع بسوز مگر نگذار پروانه بسوزه
برای عشق قبول کن مگر غرورت را از دست نتیهر چند کنی زنده دگر بار بمیرم
دانم که خون مرا چرا زود نریزی
خواهی که به جان کندن بسیار بمیرم
من طاقت نا دیدن روی تو ندارم
مپسند که در حسرت دیدار بمیرم
گفتی ز رشک تو هلاکند رقیبان
من نیز بر آنم از این عار بمیرم
خورشید حیاتم بر لب بام رسیدست
همان به که در آن سایه دیوار بمیرم.
خدا کند که دل من فقط برای تو باشد
درون کلبه قلبم هميشه جای تو باشد
مرا نسيم نگاهت به باغ اينه ها برد
خوشا کبوتر عشقی که در هوای تو باشد
قنوت سبز نمازم به التماس در امد
چه ميشود که مراخيری از دعای خير تو باشد
در اين ديار،حريمی برحرمت دل نيست
بيا حريم دلم باش تا سرای تو باشد
خدا کند که دلم را به هيچ کس نفروشم
خداکند دل من فقط برای توباشد
بال سنگين سفر ميشكندواي ملال انگيز است هيچ كس منتظر ديدن ما نيست، بيا برگرديم 
عشق من عاشقم باش. که تن به شب نبازمبا غربت من بساز .تا با خودم بسازم 
از بس که آسمان دلم ابريستتمام خاطراتم نمناک شده است نمي دانم چرا؟دريا را هم که ديدم به ياد تو افتادمروي ماسه هاي ساحل نوشتم اگر طاقت شنيدن داريمن شهامت گفتن دارمدوباره به دريا نگاه کردم باز برگشتم اين بار روي ماسه ها نوشتمدوست دارممیخواهم ترا
هرگز برایت از دوست داشتنم حرفی نخواهم زد.
از جرقه های محبتی که هر لحظه بر دلم می زنی، از گرمای کلامی که وقت گفتنت در دل خود احساس می کنم. هرگز هرگز برایت نخواهم گفت از آن سیب سرخ پنهانی که به سویت دراز کرده ام و از آن دستی که..... هرگز برایت نخواهم گفت شاید تو خود روزی بخوانی دوست داشتنم را از دلتنگ شدنم از انتظارم از سکوتم از بی کلام شدنم شاید تو روزی همه چیز را بیابی در سطر سطر نوشته هایم و در تک تک لحظه هایم شاید روزی میان تمام بی تفاوتی هایم دریابی معنای عمیق « دوست داشتن بی آنکه دوست بداند » را
در غبارهاي به جا مانده از سکوت،
در خلوت ياس هاي پر احساس،
کنار آينه هايي از جنس باران،
هر کجا که تنهايي مي شکند،
هر کجا که اولين فرشته خدا را صدا مي زند،
روي زمزمه گل هاي سرخ،
مثل هميشه به دنبال تو مي گردم
* افسوس *
تو میروی و من فقط نگاهت میکنم تعجب نکن که چرا خاموش خاموش به طرفت نگاه میکنم و گریه نمیکنم تو میروی و بی تو یک عمر فرصت برای گریه کردن دارم اما برای تماشای خودت فقط همین لهظه باقی است و بس
پرسيد : به خاطر كي زنده هستي؟
با اينكه دلم مي خواست با تمام وجودم
داد بزنم : به خاطر تو
برایش كفتم : به خاطر هيچ كس
پرسيد: پس به خاطر چه زنده هستي ؟
با اينكه دلم فرياد مي زد به خاطر تو
با يك بغض غمگين
گفتم : به خاطر هيچ چيز
ازش پرسيدم : تو به خاطر چي زنده هستي؟
در حالي كه اشك در چشمانش جمع شده بود
گفت : به خاطر كسي كه به خاطر هيچ زنده است
|
غم عشق | |
|
عشق دردی است که بدون اکسیژن میسوزد
عشق دردی است که دو نفر را می خنداند
و صدها نفر را می گریاند
اگر می دانستم معشوق بی وفاست هرگز عاشق نمی شدم
و اگر می دانستم زندگی کوتاست هرگز به دنیا نمی آمدم
ولی حال که گرفتار عشق تو شده ام
از صمیم قلب می گویم
I LOVE YOU
همیشه دوستت دارم
ای سر چشمه محبت ای عشق واقعی
چگونه ستایشت کنم
در حالی که قلبت از محبت بی نیاز است
چگونه ببوسمت وقتی که عشقت در وجودم جاری میشود
بگذار نامت را تکرار کنم نامت زیباست دلنشین است
چه داشته ای که اینگونه مرا طلسم کرده ای
من اینگونه نبودم تو عشق را با من آشنا کردی
تو هوای دلم را با طراوت کردی
زمانی که با تو هستم به آسمان به بیکران برواز میکنم
پس بدان دوستت دارم
شبی از پشت يک تنهايی نمناک و بارانی؛ ترا با لهجه گل های نيلوفر صدا کردم. تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا کردم. پس از يک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس تو را از بين گل هايی که در تنهايی ام روئيد؛ با حسرت جدا کردم و تو در پاسخ آبی ترين موج تمنای دلم گفتی دلم حيران و سرگردان چشمانی است رويايی و من تنها برای ديدن زيبايی آن چشم تو را در دشتی از تنهايی و حسرت رها کردم همين بود آخرين حرفت و من بعد از عبور تلخ و غمگينت حريم چشم هايم را بروی اشکی از جنس غروب ساکت و نارنجی خورشيد وا کردم نمی دانم چرا رفتی نمی دانم چرا؛ شايد خطا کردم و تو بی آن که فکر غربت چشمان من باشی نمی دانم کجا؛ تا کی؛ برای چه؛ ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می باريد و بعد از رفتنت يک قلب دريايی ترک برداشت و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد و گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه بر می داشت تمام بال هايش غرق در اندوه غربت شد و بعد از رفتن تو آسمان چشم هايم خيس باران بود و بعد از رفتنت انگار کسی حس کرد من بی تو تمام هستی ام از دست خواهد رفت کسی حس کرد من بی تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد و بعد از رفتنت دريا چه بغضی کرد کسی فهميد تو نام مرا از ياد خواهی برد و من با آنکه می دانم تو هرگز ياد من را با عبور خود نخواهی برد هنوز آشفته چشمان زيبای توام برگرد
در دلم جز عشق تو رد پاي ديگري نيست
در تمام وجودم جز نداي تو صداي ديگري نيست
تنهام و در فراغم جز روياي تو خيال ديگري نيست
همه ي آرزويم تو هستي و جز وصالت محال ديگري نيست
باغ دلم پر از نگاه ارغوان توست
بي نگاه تو ، بهارم جز زمستان چيز ديگري نيست
منم كه در بيشه ي نگاهت چمن زدم
براي من تنها و تكيده جز عشق تو قرار ديگري نيست
تمام زندگيم با عكسي از سپيدي قاب خورده
در قاب قلبم جز نگاه تو عكس ديگري نيست
دنبال يك سراب حتي از بيابان نگاهت بودم
ديدم جز درياي عشق در نگاهت چيز ديگري نيست
در پياله ي يك نگاه از درياي نگاهت بودم
ديدم جز نگاه تو در دلم نور ديگري نيست
براي رضاي عاشق هرگز از غروب حرفي نيست
براي زندگي ، جز آسمان عاطفه طلوع ديگري نيست
تقديم به تو كه معني عشق رابرروي لبان من پرورش دادي ومرادر اغوش خويش پرورش دادي دوستت دارم وعاشقتم تا هميشه چشمانت وقتي قشنگ است كه عا شق باشي ولبانت موقعي خندان است كه قلبت پراز مهر ومحبت وگلو لهاي از اتش عشق باشد اسمان رادوست دارم چون نگاه تورادر ان مي بينم وستار گان رادوست دارم چون تك ستاره اي قلبم فقط تويي. وخورشيد تابناك رادوست دارم به خاطر اينكه نورش را به وجود تو مي تاباند از خدا مي خوام فقط تورو در قلبم جاودان نگه دارد.
آشنایی را چگونه باور کنم که تو خواهی رفت
جدایی را چگونه باور کنم که یاد تو در دلم خواهد ماند
طلوع آفتاب را چگونه پذیرا باشم
که هنگام طلوع خورشید ترا را نخواهم دید
روزهای آفتابی را چگونه باور کنم
که رخ زیبای ترا را پشت ابرها نخواهم دید
روزهای مهتابی را چگونه باور کنم
که چهره زیبای ترا را همچون ماه نخواهم دید
عشق را چگونه باور کنم وقتی که عاشق یک رفتنی هستم
دوست داشتن را چگونه باور نداشته باشم وقتی که ترا
دوست دارم
تقدیم به تو....... 
دوستان عزیز و گرامی : وبلاگ که فعلا در آن قرار دارید چکیده از مجموعه اشعار و نوشته های است که من آنرا خدمت شما عزیزان تقدیم میکنم از همه شما ارزو دارم که بادادن نظریات و پشنهادات تان در بهتر سازی وبلاگ من مرا کمک و همکاری نماید. ( نا د یه نیکزاد )
