همه و همه برای تو

بگذار بارن ببارد

بگذارتا باران بر رویاهای زنده گانی ام ببارد

  هزاران سکوت در دل این تالاب است

                      وهزاران فریاد در دل من

                                  زیر باران

                                            گل به خار می خندد

                                                ومن دوباره تازه می شوم

                                                     برای گفتن خدا

                                                                    پر از ترانه می شوم

                               بگذار باران ببارد

                                               تا زیرپای ما آبی بخورد

                                بگذار  باران  ببارد

                                             و چترها بسته بمانند

                                                         بگذار باران  ببارد

مرا ببخش که دوستت دارم

 

در كوچه هاي قلبم نام تو را نوشتم

به خاطر وجودت از همه كس گذشتم

 

و با فرياد عشقم سكوتم را شكستم

 

روي قلب عاشقم اين جمله را نوشتم

 

(  دلم ميخواهد تو باشي مسير سر نوشتم  )

بوسه یی وعده

وعده کردم که اگر بوسه دهی توبه کنم

         که دگر باره  از این گونه  خطا  ها  نکنم

                    بوسه ای داد چو برداشت لب از روی لبم

                               توبه  کردم  که  دگر  توبه ی بی جا  نکنم

یک نفر یک جایی

عاشقم من عشق تو

 

                 اگر بي صدایم و خاموش  ...  زير سقف پر سـتاره

 

                چشـــمهاي بارا نــي من  ...  پر درد انـــتـــظـــاره

 

                عاشـــــقم من عاشق تو  ...  اي عزيز مـــــهربانم

 

                حرف بزن با من خدايا  ...  خسته و بي هم زبـا نم

 

                                              درد مــن تـــــنهايي من  ...  توحصار بـي توبودن

 

                                              تو ميداني كه چه سخته ... منــتظر به در نشستن

 

                                              بي تو بـــي نام و نشانم  ...  نميخواهم بي تو بمـانم

 

                                               تو بگذار تـــــا در كنارت ... باشـم و از تو بخـوانم

رمز اشک بی پناه هم

دیدی چه زیبا غرورم را شکست  ؟

و چه عاشقانه نیازهایم را لگد مال کرد !

شنیدی که چی بی صدا قلبم را شکست

دیدی چه آسان از وفاداریم گذشت  ؟

چه آرام ازاین طوفان گذشت

مرا به کی فروخت ؟

به ارزَنی ،  به ارزانی 

اینگونه بود رمز اشک بی پناهم  ....

آرزوی بر باد رفته

 

به حرمت آن شاخه ی گل سرخ که لای دفتر ترانه هایم خشک شد  !

به حرمت قدمهایی که با هم در آن کوچه ی همیشگی زدیم  !

به حرمت بوسه های مان  !

نه !

قصه به پایان رسید و من همچنان در خیال چشمان سیاه تو ام که ساده فریبم داد  !

قصه به پایان رسید و من هنوز بی عشق تو از تمام رویا ها دلگیرم  !

رفتی و مرا با دلتنگی هایم تنها گذاشتی  !

رفتی در فصلی که تنها امیدم خدا بود و ترانه

و تو که دستهایت سایه بانی بود بر بی کسی های من  ...

تو که گمان می کردم ساده ای و سادگی ام را باور داری  ...

و افسوس که حتی نمی خواستی همان قسم باشی  ...

افسوس رفتی  ...

ساده ، ساده مثل دلتنگی های من  ...

و حتی ساده مثل سادگی هایم ! من ماندم و یک عمر خاطره  ...

و حتی باور نکردم این بریدن را ...

کاش کمی از آنچه که در باورم بودی ، در باورت خانه داشتم  !

کاش می فهمیدی صداقتی را که در حرفم بود و در نگاهت نبود  ...

کاش می فهمیدی بی تو صدا تاب نمی آورد  ...

رفتی و گریه هایم را ندیدی  ...

قصه به پایان رسید و من هنوز در این خیالم که چرا به تو دل بستم و چرا تو به این سادگی از

 من دل بریدی ؟

گناهت را می بخشم  !

می بخشمت که از من دل بریدی و حتی ندیدی که بی تو چه بر سر این ترانه ها می آید  !

ندیدی اشک هایی را که قطره قطره اش قصه ی من بود و بغضی که از هرچه بود از شادی نبود

بغضی که به دست تو شکست و چشمانی که از رفتن تو غرق اشک شد و تو حتی به این اشکها

 اعتنا نکردی !

اعتنا نکردی به حرمت ترانه هایی که تنها سهم من از چشمانت بود !

به حرمت آن شاخه ی گل سرخ که لای دفتر ترانه هایم خشک شد !

به حرمت قدمهایی که با هم در آن کوچه ی همیشگی زدیم !

به حرمت بوسه های مان  !

نه !

قصه به پایان رسید و من همچنان در خیال چشمان سیاه تو ام که ساده فریبم داد  !

قصه به پایان رسید و من هنوز بی عشق تو از تمام رویا ها دلگیرم  !

خدانگهدار ... خدانگهدار  ...  خیلی بی وفا بودی

فراق عشق و دوست داشتن

ای که شب های بارانی در کوچه های ذهنم پرسه می زنی .

از پنجره کلماتم بر واژه های سوزان دلم می گذری و مرا در پاییز تنهایی رها می کنی .

بی انکه از چشمان نمناک خبر بگیری . امشب باز هم  باران  یست

 و من دلتنگ چشم انتظار طلوع خیالت به بارش اسمان چشم دوخته ام در جستجوی یادت .

پس مرا یاد کن  ...

و برایم يارباش مثل ساحل براي دريا

پناهگاه باش مثل دريا براي ماهی

اشنا باش مثل ماهی براي صدف

محافظ باش مثل صدف براي مرواريد .

مرهم دل

گريه تنها مرهم دل شكسته من است

در خلوت خود اشك مي ريزم

و با فروريختن اشك سعي ميكنم تمام غم ها را از دل بيرون بريزم

هراشكي كه از ديدگانم فرو ميچكد  صد حرف نگفته ی است میبینم که

هيچ گاه ياراي گفتن آن را ندارم .

چی میخواهی

وقتي تو آمدي و دستت را به سويم دراز کردي ، گفتم

از قفس چه مي داني  ؟  گفتي  :  آزادي

از تنهايي  ؟  گفتي  :  همزباني

از محبت ؟  گفتی  :  عشق

از دوستي  ؟  گفتی  :  صداقت

از بهار ؟  گفتی  :  طراوت

از آسمان ؟  گفتی  :  باران

از سفر ؟  :  انتظار

از جدايي ؟؟؟؟؟؟؟؟؟  :  ........

باز هم گفتم جدايي  ؟  سکوت تو مرا شکست و به گريه انداخت  .

به چشمانت نگاه کردم و گفتم بگو  ...

 آغوش به رويم گشودي و گفتي  :  جدايي ، هرگز ... بي تو من مي ميرم  .

این رسم عاشقی نیست که تنها بسوزی

مرا به یاد خواهی اورد,انچنان که باران غبار از سنگ قبر کهنه ای میشوید تا نام فراموش گشته

 ای از پس سالها بدرخشد .

مرا به یاد خواهی اورد  ...

رسم عاشقی اين نيست که تک و تنها بسوزی و ديگر نمانی .

کاش می دانستيم که زودتر از ما . عشق ماست که برای دوری ما میسوزد و میسازد .

کاش می فهميديم که قدر بودن .  قدر عاشقی .  قدر عشق چيست و چقدر است .

کاش بيراه نمی رفتيم و می مانديم چون روز اول .  عاشق . عاشق  ...

بازی با کلمات قشنگ است .  بازيگری حرفه ای می خواهد .  اما .  قسم . که حقيقت عشق .

وجود هرگونه بازی و بازيسازی را بی نياز از دروغ و نيرنگ

میسازد ...

نمی دانم !  بلد نيستم !  من نمی دانم دل سوختن برای چيست ؟

مرا سوختنی نباشد جز برای عشقم . برای او . برای بودن با او و دور ماندن از او. می

سوزم . آری .

اما نه به درد اين بازيگر قهار و خوشرنگ زندگی . نه به سختی و دل تنگی

آری می سوزم .  از درد دور بودن و عاشقی . از غم اشک و سردی .  میسوزم . اما نمی دانم

 چرا ؟

خودی برايم ديگر نمانده است .  نمیخواهم .  خودی را که ز عشقم دور میسازد نمی خواهم .

می سوزانمش . آری می سوزانمش هر دل و هر نگاهی که مرا دور سازد از عشقم و می بوسم

 می بويم . می جويم دلی را .  دستی را سخنی را نگاهی را هر نسيم و بادی را که وجودم را به

 او و عشقم نزديک سازد

من بنده عشقم، بنده عاشقی  ..

بیا نترس

عاشق شدن مثل دست زدن به آتش است .

 پس سعي کن تا وقتي که جراتش را پيدا نکردي هيچ وقت به آتش دست نزني

 اما اگر بهش دست زدي سعي کن طاقتش را داشته باشي

که در دستهایت نگهش داري

بیا

بيا  ..  روزي از پس اندوه بيا  ..
در رگ  زندگي شور جاري  كن
ومرا از پس غبار هاي مه گرفته صدا بزن
من در باغ تنهايي  ..  كنار پرچينهاي انتظار
ايستاده ام
و شبنم اشكهايم را به پاي درخت  ارزوريخته ام
افسوس بي شاخ و بر است
وامدنت را بهانه مي كند
كوچه هاي اندوه را با غبار اشكهايم جارو زده ام
و و عده ي ستاره ي چشمانت را به شب داده ام
سبزه هارا گره زده ام و  ميوه ي  كال را وعده ي خورشيد داده ام
خوابهايم را با زمزمه ي  بارا ن  در اميخته ام
و چشمهايم را در پيچ وخم جاده انتظار براي امدنت دوباره كاشته ام
ودستانم پر از گل ياس است
بيا كه امدنت  سپيدي دگر دارد  ..
برای اوکه می اید

باران بهاری

ابر باران زاي چشمم باز غوغا مي كند

                                              تا كه   نام سبز تو روي لبم جا مي كند

قطره هاي سرخ اشكم مي چكد نم نم ولي

                                              موج هايش قلب من را باز دريا مي كند

در ميان لاله زار خنده ات گم   مي شوم

                                              آن تبسم هاي سبزت غنچه را وامي كند

مي گدازم همچو شمع ازاين حصاربي گذر

                                              رد اشكم عاقبت جاي تو   پيدا   مي كند

تقدیم به بهترینم

 گر خواهی جهان در کف اقبال تو باشد

 خواهان کسی باش که خواهان تو باشد

من مردم

 

 

 

اگر ديدي هزار نفر دوستت دارند يكيش من استم .

 اگر ديدي صد نفر دوستت دارد  يكيش من استم  .

 اگر ديدي ده نفر دوست دارند يكيش منم .

گر ديدي دو نفر دوست دارند يكيش من استم  .

اگر ديدي يک نفر دوست داره اون يک نفر من استم .

 اگر ديدي كه ديگر  كسي دوست نداره ديگر بدون كه من مردم

 

 

او رفت

 

ازش پرسيدم  !  من را بيشتر دوست داری يا زندگي ات را  ؟ 

 

  گفت  : ترا 

 

 باز اون از من پرسيد  : من را بيشتر دوست داری يا زندگيت را  ؟

 

 گفتم :  زندگيم  را اون رفت هيچ وقت نفهميد که تمام زندگي من خودش بود

به او بگوید

 

به او بگویید دوستش دارم ،  به او که تنش بوی گلهای سرخ را میدهد  ،

 

   به او که با جادوی کلامش

 

زیباترین لغات را شناختم  ،  به او که لحن صدایش دلپذیرترین آهنگ

 

 است  ،  به او که نگاهش به گرمی

 

آفتاب و لبانش به سرخی شقایق ودلش به زلالی باران است  ،   به او که

 

 برای من مینویسد  ، 

 

 مینویسد از باران  ،  از شبنم  ،  از گرمای عشق  و ..................

به یادش

بوسه های ناز شیرینت نوش جان دیگران 

 

یک نگاه کنج چشمت ما غریبان را بس است

اندازه دوست داشتن معلوم نیست

 

يک روزي ازش پرسيدم چقدر مرا دوست داري  ؟

 

گفت صبر كن ماشين حساب بيارم  ...

 

چند لحظه بعد پرسيدم چي شد ؟

 

گفت: يک چيزي هم بدهكارهستي تو بايد مرا دوست داشته باشي

 

من كه منظورش را نفهميدم

 

برایش گفتم نميدانم يعني چي ؟

 

يعني او مرا بيشتر دوست داره  !

 

ولي نه نمي دانه كه  ...

 

اندازه همه گلهاي دنيا

 

اندازه تمام ستاره هاي آسمان

 

اندازه تمام قطره هاي باران كه بدي ها را پاك مي كند

 

اندازه تمام برفهايي كه سياهي ها را با سفيديش از بين میبرد

 

اندازه تموم دلتنگي هايي كه برام جا گذاشته

 

اندازه تمام لحظه هاي جدايي

 

 

اندازه تمام تنهايي هایم كه همیش با رؤياي او پر مي شه

 

و اندازه تمام دوست داشتني هاي دنيا دوستش دارم

 

ای خدا میدادنيد همه دوست داشتني هست

 

چون هر كسي برای خودش يک مهربان داره

تمام گلها فرش قدمهایت

 

تک و تنهایم

به این امید که تو یک روزی در کنارم باشی

 و با لبخند تو و شادیهای من ، یک دنیایی با هم نقاشی کنیم

 

 که آسمانش سفید باشد پر از گلهای  شادی ،

 

 زمین ا ش سبز باشد با رودخانه های آبی که کنارش گلهای مهربانی باشند

 

و همه درختانش میوه های دوستی داشته باشه

 

و ما زیرسایه هایش با هم بودن را تجربه کنیم ...

 

 

 جز یک گل آفتابگردانِ بی برگ که سرش را انداخته بود پایین ،

 

 انگار ان هم تنها بود،  هرچی سعی کردم معشوقش هم بکشم نشد ،

 

 چون او هم مثل من باید تنها باشد

 

 

کجاییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی ؟

نگذار دور باشیم

تو مانند گلی

باران ببار من منتظرم

 

در وفای عشق

 

شب مهتابی قشنگ است

لحظه های تنهایی

تمام تحملم را در گذر لحظه های تنهایی و بی تابی از دست دادم

دیگر حرفی جز مرور فردا ندارم ترانه هایم را پیشکش خاطرات تنهایی تو میکنم

خودم را برای بی تابی لحظه های تو تقسیم میکنم

و به انتظار روز آمدنت خواهم نشست

شاید خواهد آمد

پس به انتظار آن روز ثانیه ها را میشمارم

و دقیقه های تنهایی را لمس میکنم تا تو بیایی

عزیزم بیش از این در انتظارم نگذار ..........

 

 

دوری تو

 

وقتی تو نیستی دستانم به وسعت فاصله ها خالی است  ،

وقتی تو نیستی شانه های امیدم زیر بارش درد تنهایی

می لرزد و چشم هایم طعم همیشگی بارا ن دارد .

وقتی تو نیستی روح افسرده ام از بارش تند احساس بی کسی خیس می شود

و من برای سرودن شعر خاطره هایت لب می گشایم . 

وقتی تو نیستی تنها دل خوشی من همین آبیاری گلدان قدیمی خاطره هایمان است.

امشب

امشب که دلم هوای طوفان دارد  .

دریای دلم به عشق ایمان دارد .

تنها به کویر بی کسی در غربت .

چشمان ترم هوای باران دارد .

ای کاش

 

ای کاش قلب خاک ارامگاه انسان نبود .

ای کاش طوفان غم درخت زندگی را نمی شکست

وزیشه سعادت را در اب بدیها ابیاری نمی کرد .

ای کاش ابر بودم تا بر زمین های خشک باران را هدیه می کردم .

ای کاش رودی بودم تا با جوش وخروش سکوت را از میان عاشقان دوست بر می گرفتم .

ای کاش زورقی بودم شناور در دریای زندگی هر چه کوچک اما وسیله ای برای رسیدن

به ساحل کامیابی .

ای کاش خورشید بودم تا پس از غروب غم طلوع زرین عشق را نوید می دادم .

ای کاش ماه بودم وچراغی بودم در دل تا ریک شب .

ای کاش سکوت بودم و قلب سیاه ظا لمین .

ای کاش چشمه زلال وجودم به لجنزار معصیت نمی امیخت .

ای کاش عاشقان وفا نمی شکستند .

ای کاش اشکم صدای درونم را منعکس می کرد .

ای کاش شاد بودم در رویاهایم ودر زندگیم .

ای کاش رویاها مرا درک می کردند .

ای کاش واقعیت امید در وجودم زنده می ماند .

ای کاش روزگار حسود نبود وتحمل دیدن خو شیهایم را داشت .

ای کاش قطره شبنمی بودم در دریای عشق .

ای کاش عشقم را نمی کشتند وصفای ارزویم را با با چشم دل می پذ یرفتند .

ای کاش احساسم را می کشیدم و انوقت به همه می گفتم :

در دل من قلبی است پر از امید به فردای اخر .

ای کاش طاقت ماندن در قفس دلتنگی را داشتم .

ای کاش در لغتنامه ام وفا را می یافتم انوقت انرا همانند گلی زیبا در اغوش می گرفتم .

ای کاش...........................

نفرین

اگر خواستی یک روز یکی را نفرین کنی

آن هم از ته دل

برایش آرزو کن شبها خوابش نبره

به خدا بد ترین درد است بی خوابی

اشتیاق عشق ...

 

روزی برای رسیدن به حقیقت عشق از تو پرسیدم عشق چیست ؟

گفتی اشتیاق تشنه ای است برای رسیدن به یک قطره آب .

گفتم عاشق کیست؟گفتی آن که برای رسیدن به محبوبش مثل شمع می سوزد

گفتم این سوختن و ساختن از چه روست ؟

مرا, در عشق توان سوختن و ساختن نیست

گفتی عشقت عشق نیست .پرسیدم آیا تو در تب عشق می سوزی ؟

سکوت کرد و مرا بی پاسخ

 رها ......

 ومن امروز می دانم که سکوت چشمانش گواهی سوختن را می داد

من با تو یک نیمه جانم

اول  به نام عشق  دوم  به نام تو  سوم  به ياد

 

مرگ  بر لوح شيشه اي قلبت بنويس  :   يا تو و عشق

 

 يا من و مرگ

 

 

دل تنگ تو

                             

برای تو

 

 

 

خواب عشق

 

 

برای خواب معصومانه ی عشق

 

کمک کن بستری از گل بسازیم

 

برای کوچه شب هنگام وحشت

 

کمک کن با تن هم پل بسازیم

 

کمک کن سایه بونی از ترانه

 

برای خواب ابریشم بسازیم

 

کمک کن با کلام عاشقانه

 

برای زخم شب مرحم بسازیم

بوسه

 

بوسه يعني وصل شيرين دو لب

بوسه يعني خلسه در اعماق شب

بوسه يعني مستي از مشروب عشق

بوسه يعني آتش و گرماي تب

 

 ************************************

بوسه يعني لذت از دلدادگي

لذت از شب , لذت از ديوانگي

بوسه يعني حس طعم خوب عشق

طعم شيريني به رنگ سادگي

 

 ************************************

بوسه آغازي براي ما شدن

لحظه اي با دلبري تنها شدن

بوسه سرفصل كتاب عاشقي

بوسه رمز وارد دلها شدن

 

************************************

 

بوسه آتش مي زند بر جسم و جان

بوسه يعني عشق من , با من بمان

شرم در دلدادگي بي معني است

بوسه بر مي دارد اين شرم از ميان

 

 ************************************

 

طعم شيرين عسل از بوسه است

پاسخ هر بوسه اي يك بوسه است

بهترين هديه پس از يك انتظار

بشنويد از من فقط يك بوسه است

 

 

 

 

فقط محتاج تو ام

د  :  داشتن تو ٬ حتی برای لحظه ای ٬ به تمام عمر بی کسی ام می ارزد  .

 ه : همچون دیوانه ای که لحظه ای داشتن را در تمام رویاهایش باور می کند  .

 و  :  وابسته ی تپش های قلب عاشقت هستم که به روح ساکن من حیات می بخشد  .

 س  :  سر سپرده ی برق نگاه توام ٬ لحظه ای که مرا در آغوش گرمت مهمان کنی   .

 ت  :  تک ستاره ی شبهای بی فانوسم شوی روزی که از خدا ذره ای نور طلب کردم  .

 ت  :  تپش های قلبم در گرو عشق تو ست که در رگهای زندگیم جاریست  .

 د  :  دوری از تو را باور ندارم ٬ حتی در رویا ٬ که من ذره ای از وجود عاشقت گشته ام  .

 ا  :  آرام دل بیقرار و عاشقم در چشمان روشن تو موج می زند ٬ وقتی که به دریا ی

 نا آرام اشکهایم می نگری  .

 ر  :  راز مرگ دلتنگی هایم ٬ روزیست که دستان گرم تو پناه دستان سرد و بی نصیبم باشد .

 م  :  مهتاب می سوزد ٬ تا ابد ٬ در آتش عشقت . که درد را به جان خریده است در بازار عاشقی  .

بسیار سخت است

 باید  نشست درگوشه ای و گریست و انتظار کشید

 

 تا تو به سوی من بیایی
 
و ای کاش تو در کنارم بودی 

 

  دلم بی صبرانه برای تو تنگ است 

 

گر نيايي تا قيامت  انتظارت  مي کشم

منت عشق از نگاه پر شرارت ميکشم

ناز چندين ساله از چشم حقارت مي کشم

تا  نفس  باقيست اينجا  انتظارت  مي کشم

تپش قلب

    

تنها صدايت را می خواهم تا موسيقی سکوت لحظه هايم باشد

 نگاهت را می خواهم تا روشنی چشمهای خسته ام باشد

 وجودت را می خواهم تا گرمای قنديل آغوشم باشد

 خيالت را می خواهم تا خاطره لحظه های فراموشم باشد

 
 دستها يت را می خواهم تا نوازشگر بی کسی اشکهايم باشد

 و تنها خنده هايت را می خواهم تا مرحم کهنه زخمهای زندگی ام باشد

  آری تنها تو را می خواهم  ...

 

 

چرا من باید زجر بکشم

خدا چرا فقط من  ؟

چرا فقط من  ؟

فقط من  ؟

من  ؟

چرا فقط من باید این همه زجر بکشم  ؟

بنده ای دیگر  را سراغ نداری که بیشتر از من تحمل درد و رنج و عذاب و داشته باشه  ؟

این امتحان است  ؟

میخواهی از بنده ات امتحان می گیری  ؟

 حتما درامتحان ها قبول نشدم که دوباره امتحانمی گیری  ؟

  دیگر تاب پریشانی ندارم  ...

 خد اااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا یا

                             

 

بدان تا انتها دوستت دارم

 كدامين شاخه گل زيبا را به خاطر رفتنت تقديمت كنم كه وجود نازنينت عطر تمام گلهاست؛  

  با دلي سرشار از مهر و صميميت بدرقه ات می کنم

 نازنینم  ،  ماه زندگی من

 قشنگ ترين لحظه هايم ارزاني نگاه مهربانت  ؛ 

 بدان تا بي انتها دوستت دارم  

وقتی نیستی

وچه سخت است باور این که نیستی و من نمیدانم کجائی  ؟

نیستی و من نمیدانم به کدام نشانی دنبالت بیایم

نیستی و من با نبودنت مواجهم

 نیستی من باید نبودنت را باور کنم

باید نبودنت را تحمل کنم

باید نبودنت را حقیقتی بپندارم که بر زندگیم سایه افکنده

نیستی و من ماندم و من

با یک دنیا خاطره ، بایک دنیا حرفهای ناگفته

بایک دنیا نشانی

گل همیشه بهارم

 

  زندگی به من آموخت که چگونه گریه کنم   .   اما به من نیاموخت که چگونه زندگی کنم   .    تو نیز به من آموختی که چگونه دوستت بدارم   .     اما به من نیاموختی که چگونه فراموشت کنم  .

لبخند

 

مي داني زيباترين خط منحني دنيا چيه  ؟

 

 لبخندي که بي اراده رو لبهاي يک عاشق نقش مي بنده تا در نهايت

 

سکوت فرياد بزنه  :  دوستت دارم

تقدیم به یگانه عزیزم

عزیزم هر قدر گل سرخ در دنیا است نثار قدمهایت میکنم

نا امید زندگی

 

 

بي کسي را براي سکوتش دوست دارم

سکوت را براي آرامشش دوست دارم

و آرامش را براي داشتن تو دوست دارم

و تو را براي عشقت دوست دارم

عشقت را براي به تو رسيدن دوست دارم

عشقت را ، وجودت را دوست دارم

ولي شايد تو مرا دوست نداشته باشي

شايد  ..   بايد ..  حت....ااحتمالا ....

وقتي که تو نيستي کدامش را باور کنم

وقتي تو حرفهایم را نمي شنوي

وقتي دوست داري جاي من

جاي من سکوت و تنهايي باشه

ولي باز مي گم سکوتت را

آرامشت را ، عشقت را

خودت را دوست دارم و خواهم داشت

چشم تو چشمم وايسادي و

خيلي راحت بهم گفتي خوش آمدي

مي دانی چي گفتم

گفتم مي رم ولي يادت باشه که خيلي راحت مرا رها کردي