بی تو دنیا بر سرم آوار شد 

بین ما هر پنجره دیوار شد

                                     درد  در بودن ما ریشه دااشت

                                     رفتن و مردن علاج کار شد

عیب از ما بود واز یاران نبود

تا که یاری یار شد بیزار شد

                                     آنکه اول بر لبم نوشدارو می نمود 

                                     بر لبم نیش زهر مار شد

عاقبت با حیله ی رسواگران

عشق هم کالای هر بازار شد

                                     آب یکجا مانده ام دریا کجاست  ؟

                                     مردم از بس زندگی تکرار شد