اكنون دير گاهی است 

                            كه بر پنجره ی تار زندگيم

                                                          نه آفتابی می تابد

       و نه کفتر سر مستانه می خواند

                و نه حتی ستاره ای به ظلمت پنجره ام سرك می كشد

تنها  تنها چشمان مهربان ابری الود اسمان  بر پنجره ی زندگيم غريبانه می گريد .