من به تو محتاجم

                  و تو به من

                        ما با هم اباديم و بی هم ويرانه

                            نميدانم ، ميدانی که نمی دانيم که خيلی چيزها را بايد بدانيم؟

                                      دستانت را به سوی من دراز کن

                                 من آنرا خواهم گرفت

                             و سخت به مهربانی خواهم فشرد

                     دنيای ما زيباتر از اينهاست

                  اگر

          خورشيدمان طلوع کند

                   بگذار شقايقها

                           نظاره گر عشقی بالاتر از خود با شند

                                   من وتو وقتی ما شويم می توانيم

                                          پس

                                             بگذار افتاب برآيد