نگذار نگاهت در نگاهم غرق شود
اگر یادمان بود و باران گرفت نگاهی به احساس گلها كنیم
بگذار این راه راه من باشدو این جاده جاده ی من بگذار غرق شوم در دستان سرد
بگذار آرام گیرم در آغوش سیاه شب بگذار نصیحت كنم گلبرگ های عاشق را
بگذار بگویم از باران ازسیایی شب از ماه
بگذار ابر ببارد بر گیسوان بید بی پروا
بگذار احساس كنم پاكی شبنم را بر گلبرگ بگذار بخندم بر كودكی دنیا به بزرگی زمین
نگذار نگاهت در نگاهم غرق شود
بگذارفردا شاید زنده تر از امروز باشد
بگذار زمین ناز كند ، باد فریاد كشد ، ابر در فراق بسوزد
چشمان تو همه چیز را از پس این پنجره ی بخار گرفته غم برایم نشان داد
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸۸/۰۹/۰۱ ساعت 13:52 توسط نادیه نیکزاد
|
دوستان عزیز و گرامی : وبلاگ که فعلا در آن قرار دارید چکیده از مجموعه اشعار و نوشته های است که من آنرا خدمت شما عزیزان تقدیم میکنم از همه شما ارزو دارم که بادادن نظریات و پشنهادات تان در بهتر سازی وبلاگ من مرا کمک و همکاری نماید. ( نا د یه نیکزاد )