تا کجای قصه باید ز دلتنگی نوشت

تا به کی بازیچه بودن در دست سرنوشت

تا به کی با ضربه های درد باید رام شد

یا فقط با گریه های بی قرار آرام شد

بهر دیدار محبت تا به کی در انتظار بادید بود

خسته هم از همه

از این زندگی با غصه های بی شمار