خداي من !
خداي من ! در تمام ایام زندگی ام سایة مهر تو بر سر من مستدام بود،
این سایة خوب را تا آن سوی مرگ نیز گسترده بدار !
چگونه می توانم گمان كنم كه پس از مرگ، تو روی گردانی و چهرة دگرگون كنی؟
در حالی كه در تمام طول حیات، جز زیبایی و خوبی و لطافت از تو ندیدهام .
كار مرا آنچنان كه شایستة توست عهده دار شو و به من با نگاه بخشش و كرم نظر كن،
بر این بنده كه پردههای سیاه جهل،اطرافش را فرا گرفته است .
تو در دنیا بر بدیهای من پرده افكندهای، من در آخرت به این پرده نیازمندترم.
تو در میان بندگان خوب خودت مرا رسوا نكردهای در مقابل شاهدان قیامت رسوایم نكن
جود تو توقع مرا افزوده است. بخشش ات به آتش آرزوی من دامن زده است
و عفو تو بی تردید برتر از كردار من است .
به دیدارت شادمانم گردان چشم مرا به جمالت روشن كن
آن زمان كه در میان بندگانت به قضاوت مینشینی .
اعتذار من به درگاه تو اعتذار كسی است كه از قبول پوزش خویش، بی نیازی نمیكند.
پس عذر مرا بپذیر
این بخشندهترین كسی كه شرمساران و روسیاهان و رحمت طلبان به درگاه او پناه میبرند
و به دامن او میآویزند رد مكن این عرض نیاز مرا و كور مگردان
این شوق و رغبت مرا و مشكن ساقة امید و آرزوی مرا
تو اگر میخواستی كه خوارم كنی، دست به هدایتم نمی زدی ،
تو اگر رسوایی مرا میخواستی، اینقدر با من مدارا نمیكردی .
من گمان نمیكنم، تو مرا در حاجتی كه عمری بر سر آن نهادهام
و در طلبش به درگاه تو نالیدهام رد كنی .
دوستان عزیز و گرامی : وبلاگ که فعلا در آن قرار دارید چکیده از مجموعه اشعار و نوشته های است که من آنرا خدمت شما عزیزان تقدیم میکنم از همه شما ارزو دارم که بادادن نظریات و پشنهادات تان در بهتر سازی وبلاگ من مرا کمک و همکاری نماید. ( نا د یه نیکزاد )