هميشه همين طور است ، آدم ها آنقدر پست و بی شرم شده اند



که جز به هنگام احتياج ، به سراغ يکديگر نمی آيند ، شادی هايشان را برای خودشان نگه می دارن

د و غم هايشان را نصیب دیگران میکنند . هرچند من هم از اين ها هستم ...


ای کاش خنديدن را ياد بگيريم و بيش از آن خنداندن را ...



ای کاش ياد بگيريم شادی هايمان را با هم تقسيم کنيم ...



ای کاش گوش های خوبی برای هم باشيم ...



ای کاش آن وقت که می توانيم مفيد باشيم به سراغ هم بياييم ...