روز شب خوابم نمی آید به چشم  غم پرست

                             بس که در بیماری هجر تو سوزانم چو شمع

در  شب  هجران  مرا  پروانه  وصلی   فرست

                             ورنه از  دردت جهانی  را بسوزانم چو شمع  

همچو صبحم یک نفس باقی است با دیدار تو

                             چهره بنما دلبرا تا جان برافشانم  چو شمع

سرفرازم  کن  شبی  از وصل خود ای  نازنین

                             تا  منور  گردد  از  دیدارت ایوانم  چو  شمع