تنها ام
تنها گوشهٔ چهار دیواری دنیا نشسته ام تکیه داده ام سبک بال بر همه خواب هایم....
رویاست که یکی پس از دیگری میاید و ذهن مرا بر پریشان میسازد
دستهایم را بهم میمالم فکر میکنم که گرمای زندگی دور شده باشد از رگ هایم
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۰/۰۶/۰۲ ساعت 15:56 توسط نادیه نیکزاد
|
دوستان عزیز و گرامی : وبلاگ که فعلا در آن قرار دارید چکیده از مجموعه اشعار و نوشته های است که من آنرا خدمت شما عزیزان تقدیم میکنم از همه شما ارزو دارم که بادادن نظریات و پشنهادات تان در بهتر سازی وبلاگ من مرا کمک و همکاری نماید. ( نا د یه نیکزاد )