دوستم بدار، نه با لبخند عاشقانه و نوای نی و ارمغان گل .

 

مرا با دل و اشک خودت دوست بدار .

 

هم چنان که من نیز تو را چنین دوست می دارم .

 

مرا سخت در بر گیر .

 

ببین : شمع مرده و پیرامون ما را در تاریکی فرو برده .

 

 ولی مگر من در روشنایی نیز جز تو می توانم چیزی ببینم ؟

 

بنال .

 

آری بنال .

 

این سرنوشت جاودانی برای تو است  .

 

خدای عشق خواسته که ما در وقت لذت نیز چون وقت غم ناله بر لب داشته باشیم .