می نویسم به یاد کسی که به یادم نیست .

 

آنانکه روزگاری آرزومند آرزوهایشان بودم

 

 چون آ نان آرزوهایم را بر باد دادند که

 

فصل ها در گذرند . بهار . تابستان . پاییز  .  زمستان از هم پیشی می گیرند

 

 

و  هر کدام رو به سوی فرداهایی که آرزویش را دارند در عبورند .

 

هر کدام در آرزوی وصال به دیگری اند

 

من در آرزوی رسیدن به توام تو در آرزوی رسیدن به که هستی