مهربان من دوستت دارم

 هرگز از بی کسی خویش مرنج ،

 هرگز از دوری این راه مگو و از این تنهایی ،

 

 و از این فاصله ها ... که میان من و تو روئیده است ...

 

بگذار تا که پروانه ، تنهایی از این پنجره آزاد شود ، برود .

 

بال خود را بسپار به نسیم ، قاطی باد شو ،

 

 بگذار کبوتر خوشبختی روی بام قفست بنشیند .

 

هر زمان که دلت تنگ من است ، بهترین شعر مرا قاب کن ،

 

پشت نگاهت بگذار تا که تنهائیت از دیدن آن جا بخورد

 

 و بداند که دل من با توست در همین یک قدمی ...

 

      آری در همین یک قدمی ...